عضويت





Powered by WebGozar


لينكستان

دانلود جدیدترین آهنگ ها
وبلاگ تخصصی وارکرافت
طراحی با قیمت مناسب
مهندسین جوان


آمار و ارقام

Designer : Dendi Design
samirbahador@yahoo.com طراحی قالب


×× جديدترين آهنگ ها ××

جهت دستیابی به مطلب مورد نظر خود از کادر موضوعات وب استفاده نمایید

معرفی ارکیده

ارکیده‌ها امروزه درتمام دنیا بخصوص اروپا، آمریکا و آسیای دور از پر فروشترین و جذابترین گیاهان برای خانه‌ها، آپارتمانها، رستورانها، هتلها و مراکز عمومی دیگر هستند. این محبوبیت به دو دلیل حاصل شده‌است. اول اینکه این گیاهان بسیار کم توقع بوده و با نگهداری اندکی به محیط خو میگیرند. و از طرف دیگر وقتی گل دهی بکنند گلهاشان تا ماهها زیبا و درخشنده باقی میماند (حدود سه تا شش ماه بسته به محیط و شرایط)

شکل عجیب و جدید شکوفه‌های این گیاه توجه همه را جلب میکند و باعث میشود اسامی متختلفی به آن داده شود. ارکیدها از خانواده Orchidaceae یا ثعلب‌ها هستند و گونه‌های وحشی آن در ایران (شمال ایران و احتمالا جاهای گرمتر دیگر) وجود دارند. نوعی ثعلب در کوههای باغرو (ادامه سلسله کوههای البرز به سمت آستارا و اردبیل) وجود دارد که نوعی اسانس بستنی از آن استخراج میشود و برخی گونه‌ها نیز مصارف دارویی دارند.

گونه‌های تجاری مورد نظر امروز از دو گروه عمده فالانوپسیس phalaenopsis (این نوع ارکیده به ارکیده‌ی پروانه‌ای یا ارکیده شاپرکی نیز معروف است. Moth orchid) و سیمبیدیوم cymbidium هستند. که در حال حاضر از هر دو گونه در گلستان علی موجود است.
فصل گلدهی و زمان گلدهی ارکیدها متفاوت است معمولا از دسامبر (دی ماه) شروع میشود و چند ماه گل دارند. پس از گلدهی مدتی استراحت و بازسازی نیاز هست تا دوباره به گل بنشیند. معمولا فالانوپسیسها حداقل یکبار و گاهی تا سه بار در سال میتوانند گل بدهند.
اندازه گلهای فالانوپسیس از قطر ۵ سانتی‌متر تا ۱۲ سانتی‌متر متغیر است. رنگ گلها بسیار متنوع است و رنگ سفید، ارغوانی (بنفش) و ارغوانی رگه‌دار در حال حاضر در گلستان علی موجود است. (رنگهای صورتی و زرد و ترکیبی از سفید و صورتی و … نیز وجود دارند.)

نیاز نوری:
ارکیدهای فالانوپسیس گیاهانی سایه دوست حساب میشوند. (محل گلدان نباید خیلی تاریک و نه خیلی در معرض تشعشع آفتاب باشد. به طور تقریبی ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ fc [شمع] نور مورد نیاز این گیاه است). که میتوان چنین مقایسه کرد که یک روز ابری بهاری حدود ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ شمع نور دارد و در مقابل یک روز تابستانی آفتابی حدود ۱۰۰۰۰ شمع نور خواهد داشت).

دما:
ارکیدها گیاهانی گرمسیر بوده و بومی شرایط گرم و مرطوب محسوب میشوند و به همین دلیل میتوان آنها را در دمای آپارتمانها نگهداری کرد.دمای مطلوب این گیاه بین ۱۲ تا ۲۸ درجه سانتیگراد (۵۵ تا ۸۵ درجه فارنهایت) است وبنابراین نباید گیاه را در نزدیکی لوازم گرمایشی قرار داد). در گلخانه‌های حرفه‌ای برای رشد ایده‌آل، دمای شبانه را حدود ۶۰ درجه فارنهایت (۱۵.۵ درجه سانتیگراد) و دمای روزانه را بین ۷۵ تا ۸۰ درجه فارنهایت (۲۳ تا ۲۶ درجه سانتیگراد) نگهداری میکنند.
دمای خنک پاییزه موجب تحریک گل‌آغازی و بیشتر شدن طول ساقه گلدهنده میشود. ولی ادامه دمای سرد موجب سقط غنچه‌ها میشود. دماهای بالای ۳۰ درجه سانتیگراد رشد گیاه را کند میکند.

آبیاری:
ارکیدها دوست ندارد تا مرز خشکیدگی و پژمردگی (Wilting) بی‌آب بمانند. گلدانها قبل از خشک شدن باید آبیاری شوند و صبر شود تا دوباره تقریبا نزدیک به خشک شدن برسد تا مجددا آبیاری انجام شود. فاصله آبیاری بسته به مواد تشکیل دهنده خاک گلدان دارد (که اغلب از مواد سبک و جاذب آب استفاده میشود.) بنابراین حدود یکبار در هفته تا یکبار در ده روز فاصله پیشنهادی ما خواهد بود. در زمستانها که لوازم گرمایشی روشن میشوند رطوبت هوا کم میشود و نیاز به آبیاری بیشتر خواهد بود. همچنین توجه کنید که غنچه‌ها و شکوفه‌ها را نباید آب بزنید که عمر گلها را کم میکند)

همچنین نیاز رطوبتی این گیاهان باید به نحو دیگری تامین شود. معمولا در خاک این گیاه از دانه‌های سنگهای سبک معدنی مانند لیکا و پرلیتهای درشت یا پوکه‌های معدنی درشت استفاده میشود تا ریشه گیاه با چسبیدن به این مواد معدنی رطوبت هوا را از آنها بگیرد.

کود دهی:
کودهایی که به مرور تجزیه و آزاد شوند یا کودی با ترکیب ۱۴-۱۴-۱۴ درصد متشکل از NPK (همراه با سایر عناصر کم‌مصرف مورد نیاز) به صورت ماهانه با دوز یک در هزار یا نیم در هزار برای رشد گیاه مفید خواهد بود.
در گلخانه‌های حرفه‌ای در زمان گلدهی از میزان فسفر را افزایش میدهند مثلا از کود ۲۰-۳۰-۱۰ استفاده میکنند. همچنین در طول ماههای زمستان کودیاری را کم میکنند.
از طرف دیگر پیشنهاد میشود در زمانی که گیاه شکوفه دارد کودیاری انجام نشود.

گلدهی:
مدت زمان نگهداری ساقه گلدهنده در ارکید فالانوپسیس بسیار زیاد و باور نکردنی است. یعنی زمانی حدود ۳ تا ۶ ماه یک ساقه گلدهنده به شکوفایی ادامه میدهد. حتی شاخه بریده این گل هم یک ماه در آب دوام می‌آورد.
بعد از تمام شدن غنچه‌ها ساقه گلدهنده را بررسی کنید. روی ساقه زبانکهای سبز یا قهوه‌ای وجود دارد که از ساقه‌های گلدهنده جانبی حفاظت میکند. در صورت وجود چنین زبانکهایی ساقه گلدهنده را قطع نکنید. و اجازه بدهید که ساقه‌های جانبی نیز رشد کنند. و شکوفا بشوند.
اگر ساقه جانبی وجود نداشت قطع کردن ساقه گل دهنده اصلی موجب تسریع در گلدهی مجدد خواهد شد.

تعویض گلدان:
معمولا بعد از پایان گلدهی باید خاک گلدان را عوض کرد. با استفاده از ترکیبی از مواد سبک و جاذب رطوبت (مانند پرلیت درشت. لیکا. ورمیکولیت. پوکه معدنی درشت خرد نشده) همراه با بقایای پوسیده چوب یا پیت ماس یا کوکوپیت بعلاوه مقدار ذغال چوب و مقدار کمی شن و البته خزه‌.
در نظر داشته باشید که در کشت هایدروپونیک از اسفنج‌ به تنهایی و یا پرلیت درشت به تنهایی و یا بسترهای جدید دیگر نیز استفاده میشود.

همچنین در نظر داشته باشید که ریشه‌های بیرون گلدان علامت خوبی برای سلامتی گیاه هستند و این ریشه‌ها برای جذب رطوبت هوا از گلدان خارج میشوند.
اغلب پرورش دهندگان از گلدانهای پلاستیک شفاف (که داخل گلدان دیده میشود) استفاده میکنند. و به نظر میرسد نور بر عکس دیگر گیاهان برای ریشه ارکید فالانوپسیس مفید است.




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : چهارشنبه سی ام آذر 1390 |


معرفی آزالیا یا خرزهره هندی

آزالیا یا خرزهره هندی
مشخصات: اسم علمی خرزهره هندی Rhododendron simsii، معروف به Azalea.  از خانواده Ericaceae می باشد. گونه simsii بومی چین است و ارتفاع و گسترش آن به حدود ۵/۱ متر می رسد. برگچه های این گونه سبز تیره، نیزه ای یا و تخم مرغی باریک می باشد. گل های آزاله معمولا اواسط بهار باز می شوند و به شکل قیفی، به قطر ۵ تا ۸ سانتی متر و به طول ۳ سانتی متر هستند. گل ها به صورت خوشه ای از ۲ تا ۵ گل در انتهای شاخه ظاهر می شوند.

مراقبت: این گیاه به نور متوسط، حرارت معمولی، آبیاری متوسط تا زیاد، رطوبت ۷۰ تا ۹۰ درصد و خاک اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز خرزهره هندی را می توان به میزان ۳ گرم درلیتر، هر هفته یکبار، ازفروردین تا شهریور ، مصرف نمود.

خاک: مخلوطی از پیت ماس، خاک برگ حاصله ازبرگهای کاج و کود دامی برای پرورش این گیاه مناسب و مطلوب است.

ازدیاد: از اوایل پاییز که دوره استراحت شروع می شود و جوانه ها به وجود می آیند. میزان آب را باید متعادل کرد وکود دهی را قطع نمود و درجه حرارت محیط در حدود ۱۰ درجه نگاه داشت. این کار باید تا آغاز گلدهی یعنی اوایل بهار ادامه پیدا کند. برای تکثیر آزاله می توانید از اواخر بهار تا اواسط تابستان، به وسیله یک چاقوی تیز، از ساقه های نیمه خشبی، قلمه های ساقه ای با انتهایی تهیه کنید و در کمپوست مخصوص بذر و قلمه بکارید. خاک گلدان را کمی مرطوب کنید و برای اینکه قلمه شما آب بافتهای خود را ازدست ندهد، روی آن را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. گلدانها رادر حرارت ۱۶ درجه سانتی گراد و نورکافی نگه داری کنید.

عوارض و درمان: اگر در طول مدت زندگی آزاله، حلقه های سفید رنگی روی برگها مشاهده کردید، با یک سم حشره کش نفوذی هفته ای یکبار سمپاشی کنید تا علایم برطرف گردد. مواظب گلها باشید که سم روی آنها نریزد. هوای سرد برگها گیاه را سیاه می کند. برگهای زرد و آغشته به تار عنکبوت را هم باید هر دو هفته یکبار با سم کنه کش سمپاشی نمایید. تامین رطوبت درکاهش کنه ریز قرمز که این علایم را به وجود می آورد، موثر است. نور کم محیط یا کلسیم بیش ازحد خاک می تواند برگها را کمرنگ کند. گیاه را به محل پرنورتری ببرید و با آب باران و یا آب حاصله از ذوب برفک یخچال، یا آب جوشیده سرد شده گیاه آزاله را آبیاری کنید تا علایم برطرف شود. در صورتی که غنچه ها باز نشوند، می توان فهمید که آبیاری زیاد از حد بوده و یا هوای گرم عامل آن است. برگهای جدید در اثر کمبود مواد غذایی ریز باقی می مانند و گلها هم تشکیل نمی شوند. مواد براق کننده شیمیایی به گیاه شدت صدمه رسانده و روی و برگها لکه های قهوه ای ایجاد می کند.

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : چهارشنبه سی ام آذر 1390 |


معرفی پلاتیسریوم یا سرخس شاخ گوزنی

مشخصات: اسم علمی گیاه Platycerium bifurcatum ، از خانواده polypodiaceae می باشد. این جنس ۱۷ گونه مختلف از سرخس های اپی فیت دارد. گونه مورد نظر بومی استرالیا بوده و ارتفاع آن در طیبیعت به ۵۰ تا ۸۰ سانتی متر می رسد. سرخس شاخ گوزنی دارای دونوع فروند است. برگها یا فروندهای مدور با لبه مواج در قسمت عقب گیاه و برگهای شاخ گوزنی که تولید اسپور می کند در جلوی برگهای قبلی قرار می گیرند.هر دو نوع فروند، سبز نسبتا روشن هستند. این نوع سرخس تولید استولون کرده و بعد کان های جدید ایجاد می نماید. این گیاه را هنگام زمستان ۱۰ درجه سانتی گراد نگاهداری می نمایند.

مراقبت: پلاتی سریوم به سایه تا نور متوسط، گرمای زیاد، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را میتوان به میزان ۱ گرم در لیتر، هر سه هفته یکبار از فرودین تا شهریور ماه ، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک برگ خزه مخصوصا از نوع اسفاگنوم برای رشد پلاتی سریوم مناسب است.

ازدیاد: این گیاه را میتوان به آسانی تکثیر کرد. البته داشتن اطلاعات کارشناسی شما را موفق خواهد کرد. دوروش برای تکثیر پلاتی سریوم وجود دارد. بعضی اوقات گیاه بالغ، گیاه دیگری را کنار خود تولید می کند که می توانید با دقت زیا د گیاه کوچک را جدا کنید. سپس مجددا گیاه مادری را در گلدان خود بکارید. گیاه جدید را هم در گلدان حاوی کمپوست بذر و قلمه با پایه پیت قرا ردهید و با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. گیاه را در دمای ۲۰ درجه سانتیگراد و نور مناسب ، برای چند هفته نگاه دارید. ضمنا خاک را همیشه مرطوب کنید و این سرخس را می توانید از طریق هاگهای جمع شده از زیر برگها نیز تکثیر کنید. هاگها را در سینی بذر حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه، بکارید و با کیسه پلاستیکی شفاف و یا شیشه بپوشانید و در دمای ۲۱ درجه سانتیگراد نگاهدارید. وقتی هاگها جوانه زده به اندازه کافی رشد کردند، هر یک را در گلدانی با قطر دهانه ۶ سانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه بکارید. زمانی که بزرگتر شدند می توانید آنها را به تکه‌ای از پوست درخت متصل کرده و با خزه و کمپوست ، پایه گیاه را محکم کنید.

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : چهارشنبه سی ام آذر 1390 |


معرفی گل حنا یا گل سولماز

گل حنا یا گل سولماز
مشخصات: اسم علمی گل حنا Impatiens petersianalis ، از خانواده Balsaminaceae می باشد. این جنس در حدود ۴۲۰ گونه دارد که اغلب بومی نواحی گرم آسیا و آفریقا است. ارتفاع گونه مورد نظر به ۳۰ تا ۶۰ سانتیمتر می رسد. ساقه گوشتی دارد که در محل گرم کمی متورم است . برگهای پایینی متداول بوده و به تدریج که به بالای ساقه نزدیک می شویم فاصله آنها کمتر می شود و در نوک ساقه بصورت پیرامونی به نظر می آید. پهنک برگ و سبز و بیضوی – مستطیلی است و حاشیه آن دندانه دار می باشد. گلها دارای مهمیزی بزرگ هستند که از کاسه گل به وجودمی آیند وجام گل از پنج گلبرگ برنگهای مختلف صورتی، قرمز و سفید تشکیل شده است.

مراقبت: گل حنا به نور متوسط، حرارت معمولی آبیاری فراوان ، رطوبت ۵۰تا ۹۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۲ گرم در لیتر، هردو هفته یکبار، از فروردین تا آبان ماه، مورد استفاده قرار داد.

خاک: خاک کاملا نرم و واجد هوموس کافی برای گیاه گل حنا مناسب به نظر می رسد.

ازدیاد: گل حنا زمانیکه رشد می کند نامرتب و آشفته می شود و بهتر است گیاهان جدیدی تولید و آنها را جایگزین گیاهان قدیمی ونامرتب نمود. از یک چاقوی تیز استفاده کنید تا به بافت گوشتی و آبدار گیاه صدمه وارد نشود. قلمه های انتهایی ساقه را به طول ۵/۷ سانتیمتر رسید، قلمه ها را بیرون آورده و در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر و کمپوست گلدانی با پایه پیت بکارید، مراقب باشید که به ریشه ها صدمه نزنید. می توانید قلمه ها را مستقیما در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتی متر، حاوی کمپوست گلدانی بکارید.




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : چهارشنبه سی ام آذر 1390 |


معرفی گیاه پاپیتال ، عشقه یا داردوست

پاپیتال ، عشقه یا داردوست
مشخصات: اسم علمی پاپیتال Hedera canariensis ، از خانواده Arliaceae میباشد. این گیاه بومی جزایر قناری و شمال آفریقا است. ارتفاع آن در طبیعت به بیش از ۵ متر می رسد.گونه ای زیبا با رشد سریع بوده که در مقابل نور و سایه مقاوم است. برگهای پاپیتال چرمی وتخم مرغی شکل با لبه کنگرهای هستند که در قسمت تحتانی قلبی شکل می شوند، در زمستان برگهای این گیاه سبز روشن و براق است و در تابستان به رنگ سبز برنزی در می آیند، پاپیتال واریته مشهوری دارد که دارای برگهای سبز تیره با لبه نقره ای، خاکستری یا سفید رنگ می باشد.

مراقبت: پاپیتال به نور خیلی کم تا معمولی، حرارت عادی، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: می توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر هفته یکبار ، از اردیبهشت تا مهر ماه به پاپیتال کود داد.

خاک: خاک باغچه همراه با کمی توربی یا خاک برگ برای رشد ونمو این گیاه مناسب است.

ازدیاد: پاپیتال را می توانید به آسانی از اواسط بهار تا اواخر تابستان تکثیر کنید. البته گیاهانی که در بهار تکثیر می شوند مقاوم تر هستند. با یک چاقوی تیز قلمه های ساقه ای و یا انتهایی را به طول ۱۰تا ۱۲ سانتیمتر، از ساقه های رونده جدا کنید و به روش کشت مستقیم قلمه درون گلدان ، آنها را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر ، حاوی کمپوست بذر و قلمه بکارید. خاک را نسبتا مرطوب کنید و با کیسه پلاستیکی شفاف قلمه ها را بپوشانید . بعد از یک ماه ریشه دهی انجام می شود. شما می توانید کیسه پلاستیکی را برداشته و گلدان را در تور مناسب ، ولی دور از تابش مستقیم خورشید قرا دهید. قلمه ها در آب هم ریشه می دهند. پاپیتالها در هوای خنک هم رشد می کنند اما سعی کنید در طول تکثیر ، دمای محیط ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتیگراد باشد.

عوارض و درمان: اگرمشاهده کردید برگها رنگ پریده شده اند و گرایش به سبزی دارند، یا نور خیلی شدید است و یا هوای تاریک است. کمبود عناصر هم میتواند همین علائم را به وجود بیاورد.برگهای چین وچروکدار و خشک شده معرف هوای گرم محیط است.گیاه را به محل خنکتری برده و غبار پاشی کنید. لکه های نقره ای روی برگها نتیجه فعالیت حشره آفت است هر دو هفته یکبار باسم حشره کش نفوذی گیاه را سمپاشی نمائید. اگر زخمهای سیاه آبکی روی برگها مشاهده شد. با هر نوع مایع ضد عفونی کننده، با غلظت کم، لکه ها را خیس کنید و هوای خشک می تواند نوک برگها را خشک و قهوه ای کند. هوای سرد نیز برگها ر ا پپیچیده و سبز تیره می کند. در صورتی که زهکش مناسبی نداشته یاشیم و در نتیجه خاک گلدان باتلاقی شود، برگهای پاپیتال سیاه می شوند. اگر هم برگها زرد آغشته به تار عنکبوت شدند. باید هر دو هفته یکبار با سم کنه کش سمپاشی صورت بگیرد. غبار پاشی در دفع این آفت موثر است گیاه پاپیتال به کنه قرمز که باعث این آسیب می شود حساس بوده، بنابراین نباید در محیط گرم و خشک قرار بگیرد.

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : دوشنبه هفتم آذر 1390 |


معرفی گیاه بنت قنسول

بنت قنسول
مشخصات: اسم علمی بنت القنسول Euphorbia pulcherrima ، از خانواده Euphorbia میباشد.این گونه بومی مکزیک است و ارتفاع آن به یک متر وگسترش آن به ۴۵ سانتی متر می رسد. برگهای آن بیضوی، سبز روشن با لبه صاف یا کمی دالبر دار دیده می شود. گلهای بنت القنسول به وسیله تعداد زیادی براکت بیضوی احاطه شده اند. گلها وبراکته ها در اواخر پاییز ظاهر می شودند. براکته ها معمولا قرمز رنگ بوده ولی به رنگ های سفید و صورتی نیز وجود دارند.

مراقبت: بنت القنسول به نور متوسط تا زیاد گرمای معمولی، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را میتوان به میزان ۳ گرم در لیتر هر هفته یکبار از خرداد تا آبان ماه مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک برگ و خاک جنگلی برای رشد و نمو این گیاه مناسب است.

ازدیاد: گیاه نبت القنسول را می‌توان از اواسط بهار تا اوایل تابستان، زمانیکه براکته های صورتی، قرمز و یا کرم رنگ تولید می کند، تکثیر کرد. در این زمان گیاه شروع به تولید ساقه های جدید میکند و شما می توانید با یک چاقوی تیز قلمه های انتهایی ساقه را جدا کنید. سپس آنها را در پودر هومون ریشه زایی فرو ببرید و هر کدام را در گلدانی با قطر دهانه ۶ سانتیمتر بکارید.

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : دوشنبه هفتم آذر 1390 |


معرفی گیاه مرجان یا (نوعی) فرفیون یا (نوعی) شیرسگ

مرجان یا (نوعی) فرفیون یا (نوعی) شیرسگ
مشخصات: اسم علمی فرفیون Euphorbia milii ، از خانواده Euphorbiaceae میباشد. این جنس دارای ۲۰۰۰ گونه است که از گیاهان یک ساله، دو ساله علفی، چند ساله ودرختچه های همیشه سبز وخزان کننده میباشد که اغلب آنها گوشتی هستند. گونه مورد نظر، بومی ماداگاسکار است. ارتفاع آن به ۳۰ سانتی متر وگسترش آن به ۶۰ سانتی متر می رسد. همچنین دارای خار بوده و نیمه گوشتی است که در قسمت تحتانی چوبی شده است. نوک شاخه ها تولید برگهای نیزه‌ای واژ تخم مرغی با رنگ سبز روشن می‌نماید. گل آذین ۵ تا ۸ سانتی متر آن به صورت گرزن منشعب است و از قسمت انتهایی ساقه خارج می یوشد. دو براکته قرمز قلوه ای شکل در زیر گلها ظاهر می شوند فرفیون در تمام طول سال ممکن است گل بدهد ولی معمولا در زمستان به گل می رود. شیره سفید رنگ این گیاه سمی است.

مراقبت: فرفیون به نور زیاد، گرمای زیاد، آبیاری اندک تا معمولی، هوای خشک و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را میتوان به میزان ۲ گرم در لیتر قلمه های انتهایی، از اواسط بهار تا اوایل تابستان تکثیر کنید.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه، خاک برگ و ماسه شسته به نسبت مساوی که در فواصل آبیاری باید خشک گردد برای فرفیون بسیار مناسب است.

ازدیاد: اگر چه میزان موفقیت در تکثیر این گیاه بسیار کم است، ولی نا امید نشوید. با یک چاقوی تیز، قلمه های انتهایی ساقه را، به طول ۸ تا ۱۰ سانتی متر جدا کرده و به مدت یک روز یا بیشتر، در کناری قرار دهید تا در محل بریده و هر یک را در گلدانی با قطر دهانه ۶ سانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص گیاهان گوشتی و کاکتوس، بکارید و خاک را نسبتا مرطوب نگهدارید اگر شیره سفید این گیاه بیش از حد تراوش کرد، آنرا در پودر زغال چوب و یا آب فرو ببرید مراقب باشید خارهای تیره و شیره سمی فرفیون با دست شما تماس نباید . قلمه ها را در نور مناسب و دمای ۲۱ درجه سانتیگراد، به مدت دو ماه نگاه دارید و قلمه ای را که خشک نشده بود و رشد کافی داشت، در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر قرار بدهید.

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : دوشنبه هفتم آذر 1390 |


معرفی گیاه اشوریا یا گل ساق عروس

اشوریا یا گل ساق عروس
مشخصات: اسم علمی گل ساق عروس Echeveria setosa ، از خانواده Crassulaceae می باشد. این جنس دارای ۲۰۰ گونه مختلف از گیاهان گلخانه ای چند ساله است که همگی بومی مکزیک هستند. گیاهان گوشتی این جنس به راحتی پرورش داده می شوند و برگهای زیبای مدوری دارند که روی آنها را تارهای سفید رنگ می پوشاند. گونه مورد نظر ۸ سانتی متر ارتفاع دارد . و برگهای متراکم و روزت، دارد.گلهای قرمزرنگ این گیاه درون ساقه گل دهنده ای به طول ۸ تا ۱۵ سانتی متر در تمام طول تابستان ظاهر نمی شوند. این گیاه به ندرت پاجوش تولید می کند. در زمستان تقریبا باید آبیاری متوقف گردد.

مراقبت: ارشوریا به نور زیاد، گرمای معمولی ، آبیاری اندک، هوای خشک و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۲ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار، از اردیبهشت تا شهریور، مورداستفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه ، کود دامی ماسه شسته و خاک رس به نسبت مساوی خاک مطلوبی برای رشد گل ساقه عروس است.

ازدیاد: این گیاه گوشتی را به آسانی می توان تکثیر کرد. مشهورترین روش ها، کاشت یک پاجوش یا برگهای روزت انتهای ساقه در خاک مناسب است. روزت انتهای ساقه یال پاجوش را جدا کنید و خاک را کمی مرطوب نمایید. تا زمان ریشه دهی که یک ماه طول می کشد دمای را روی ۲۰ درجه سانتیگراد تنظیم کنید. در روش دیگر، برگهایی را که بالغ هستند، از گیاه مادری جدا کنید، انتهای برگه ها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید .و در نیم گلدان یا ظرف مسطح، حاوی کمپوست مناسب گیاهان راحت باشد. بهترین زمان تکثیر اواسط بهار تااویل تابستان است. پس از ریشه دهی، لایه های برگی را بیرون آورده ودر گلدان با دهانه ۶ سانتیمتر وخاک مناسب قرار دهید.

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : دوشنبه هفتم آذر 1390 |


معرفی گیاه نخل مرداب

نخل مرداب
مشخصات: اسم علمی نخل مرداب Cyperus alternifolius ، از خانواده cyperaceae میباشد. این جنس ۵۵۰ گونه مختلف دارد که تمام آنها علاقمند به رطوبت زیاد هستند. گونه مورد نظر بومی ماداگاسکار بوده و ارتفاع آن به یک متر می رسد. برگهای نخل مرداب ، خشن، سبز تیره و خطی شکل می باشد. ساقه آن معمولا سخت و در انتها دارای براکته های سبز رگبرگ مانند است که حالت آبشاری دارند، این براکته ها در انتهای ساقه مانند چتر قرار گرفته اند. گل آذین کوچکی در قسمت تحتانی براکته ها از اواسط تا اواخر تابستان ظاهرمی شود که در مراحل اولیه زرد رنگ است و تولید دانه های گرده سفید رنگ می کند و در آخر ، به رنگ قهوهای در می آید. برای نگاه‌داری این گیاه، لازم است گلدان آن را همیشه در یک ظرف حاوی آب قرار دهید.

مراقبت: نخل مرداب به نور معمولی، گرمای متوسط تا زیاد، آبیاری فراوان، رطوبت هوای عادی یعنی ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی، احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز نخل مرداب را میتوان به میزان ۲ گرم در لیتر هر هفته یکبار از اردیبهست تا شهریور ماه ، مصرف کرد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه، تورب و ماسه محیط مناسبی را برای رشد این گیاه فراهم می کند.

ازدیاد: نخل مرداب را میتوان به راحتی، از اواسط بهار تا اوایل تابستان با روش تقسیم بوته، تکثیر کرد. بعد از آبیاری گلدان، گیاه را خارج نمایید و با یک چاقوی تیز، انبوه ریشه ها را به با حداقل ۴ یا ۵ ساقه تقسیم کنید. اگر با دست عمل تقسیم را انجام دهید، صدمه کمتری به ریشه ها وارد می آید. هر قسمت را در گلدانی با قطر دهانه ۹تا ۱۱ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت قرار دهید و کاملا آبیاری کنید. یک روش غیر معمول دیگر، آ ن است که راس گل را همراه برگه های زیر گل با قیچی جدا کنید و در آن و یا کمپوست مخصوص بذر و قلمه مرطوب قراردهید به طوری ساقه آن بر عکس به سمت بالا باشد برگها داخل آب قرار بگیرند. بعد از ریشه دهی، آن را به گلدان منتقل نمائید

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : دوشنبه هفتم آذر 1390 |


معرفی گیاه کلرودندرون یا معین التجار

کلرودندرون یا معین التجار
مشخصات: اسم علمی این گیاه Clerodendron thomsonae ، از خانواده Verbenaceae می باشد. این جنس دارای ۴۰۰ گونه مختلف ، به صورت درختچه وگیاهان بالارونده است که در آسیا و آفریقا پراکنده اند، انواع بالا رونده آن معمولا احتیاج به شرایط گلخانه ای دارند و بیشتر به عنوان گیاهان آپارتمانی و آویزی پرورش داده می شوند. گونه مورد نظر بومی غرب آفریقا بوده و در شرایط طبیعی به طول ۴ متر می باشد. برگهای آن همیشه سبز و به رنگ سبز تیره و به صورت تخم مرغی ونوک تیز هستند. گلهای این گیاه به صورت گل آذین پانیکول می باشند و در اواخر بهار یا اواخر تابستان ظاهر می شوند. هر گل به تنهایی دارای کاسبرگ های سفید فانوس شکل وگلبرگ های قرمز می باشد. کلوندرون، از اواسط پاییز تا اویل زمستان احتیاج به خواب واستراحت دارد. درجه حرات را در این مدت باید حدود ۱۳ تا ۱۶ درجه سانتیگراد نگاه داشت و از اب دادن خود داری کرد. در این مدت برگها می ریزند. در اواسط زمستان باید شاخه ها را تا نصف هرس کرده و خاک گلدان را تعوی کنید و درجه حرارت را به ۲۰ درجه سانتیگراد برسانید.

مراقبت: کلرودندرون به نور متوسط تا زیاد، گرمای زیاد، آبیاری متوسط رطوبت نسبی ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۳ گرم در لیتر هر دو هفته یک بار، از فروردین تا شهریور، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک برگ، کود حیوانی و کمی ماسه، خاک مناسبی برای رویش این گیاه می باشد.

ازدیاد: کلروندرون را به سختی میتوانید در خانه نگهداری و تکثیر کنید. زیرا احتیاجات این گیاه نسبت به دیگر گیاهان قدری بیشتر است. از اواخر بهار تا اوایل تابستان، قلمه هایی به طول ۱۹ تا ۱۵ سانتیمتر را با قیچی باغبانی، جدا کنید. سپس در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و هر قلمه را در گلدانی با قطر دهانه ۹ ساانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه قرار دهید و با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. قلمه ها را در دمای ۲۱ تا ۲۲ درجه سانتیگراد و در نور مناسب به مدت دو ماه نگه دارید و یا آنها را در دستگاه گرما‌زای تکثیر قرار دهید تا بهتر ریشه بدهد. وقتی علایم رشد و نمو جدید در گیاه ظاهر شد، کیسه پلاستیکی را بردارید و گیاه را تغذیه کنید. بعد از کامل شدن سیستم ریشه دهی و رشد تنه و شاخ و برگها، میتوانید قلمه را به گلدانی با قطر دهانه ۱۳ سانتیمتر ، حاوی کمپوست گلدانی منتقل کنید.

عوارض و درمان: اگر شاخ و برگ گیاه زیاد شود و گلها ظاهر نشوند ممکن است به دو علت باشد. یا نور کافی نیست و با گیاه به تغذیه مصنوعی احتیاج دارد. استفاده از ماده براق کننده نیز برای گیاه مضر است وبرگها را سیاه و گلها را بی رنگ و شفاف میکند . در بهار و تابستان، هوای خشک و تشنگی گیاه می تواند برگها و ساقه های گیاه را خم کند. علائم کنه ریز قرمز روی این گیاه به صورت پوشیده شدن برگها با تار عنکبوت است. باید با پارچه مرطوب سطح زیرین برگها را تمیز نموده و با هر دو هفته یکبار با سم کنه کش سمپاشی کنید تا علائم بر طرف گردد. در صورتیکه مشاهده کردید براکته های گلها می ریزند ، ممکن است به چند علت باشد یا نور کافی نیست، یا هوا خیلی سرد است و یا خیلی گرم و خشک است. شرایط را بازدید و نارساییها را برطرف نمایید. در زمستان باید دما را حدود ۱۵ درجه ثابت نگاه دارید اگر گیاه در زمستان در هوای گرم نگه داشته شود، در بهار و تابستان ، گلها ظاهر نمی شوند. در صورتیکه برگهای جدید ریز باشند و گلها دیده نشوند، گیاه از کمبود عناصر غذایی رنج می برد. در فصل رشد گیاه را تغذیه نمایید آبیاری بیش از اندازه برگها را می پوشاند. در فاصله بین دو آبیاری اجازه دهید، سطح خاک، خشک شود. اگر حشرات ریزی اطراف گلدانها در حال پرواز باشند، باید گیاه را با سم حشره کش هر هفته سمپاشی نموده یا علایم بر طرف گردند زخمهای سفید پنبه‌ای- روی برگها و قاعده آنها بیانگر حمله نوعی حشره آفت است . گیاه را با سم حشره کش نفوذی طبق دستور سمپاشی کنید.

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : دوشنبه هفتم آذر 1390 |


معرفی گیاه خورشیدی

خورشیدی
مشخصات: اسم علمی گیاه خورشیدی Clivia miniata ، از خانواده Amaryllidaceae میباشد. این گونه بومی آفریقای جنوبی است. برگهای آن خطی یا نوار مانند به رنگ سبز تیره براق و به طول نیم متر می باشد ارتفاع این گیاه به حدود ۵۰ سانتی متر می رسد. ساقه گل دهنده در انتها در حدود ۱۰ تا ۲۰ عدد گل به رنگ نارنجی متمایل به قرمز از اوایل تا اواسط بهار می دهد . از اوایل پاییز باید به گیاه آب کمتری داد تا این طول ساقه گل دهنده به ۱۵ سانتی متر برسد. سپس به میزان مناسب آب داده و آن را در حرارت ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتی گراد نگاه می داریم. بهتر است در مورد این گیاه برای آبیاری از آب مقطر استفاده شود. پس از گل دادن باید خاک گلدان را عوض کرد و این عمل در اردیبهشت و خرداد ماه صورت می گیرید ولی می توان در بعضی سالها فقط قسمت سطحی خاک گلدان را تعویض نمود. اما باید مواظب بودکه به ریشه های متورم و گوشتی آن آسیبی نرسد. اگر گل ها را نچینید می‌توانید. از گیاهان بذر گیری نمائید. معمولا حدود ۱۰ ماه طول می کشد که بذر های برسند.

مراقبت: گیاه خورشیدی به نور کم تا معمولی، گرمای متوسط، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را میتوان به میزان ۳ گرم در لیتر هر هفته یکبار از فروردین تا شهریور، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از خاک باغچه، ماسه و خاک برگ یا خاک جنگلی مرطوب، برای رشد آن مناسب است.

ازدیاد: خورشیدی از طریق پاجوشهایی که مجاور پایه مادری، بین برگهای تسمه ای شکل، غده ها و ریشه ها به وحود آمده اند تکثیر می شود. اواخر تابستان که گلدهی به پایان رسیده است، گیاه را طوری از هم جدا کنید که بتوانید به پاجوشها دسترسی داشته باشید. پاجوشهایی را که به اندازه کافی بزرگ شده اند، با یک چاقوی تیز جدا کرده و به تنهایی در گلدانی با قطر دهانه ۱۱ تا ۱۳ سانتیمتر، حاوی کمپوست با پایه پیت قراردهید. هر پا جوش باید شامل حداقل سه یا چهار برگ بوده و طول آن حدود ۲۵ سانتیمتر باشد. قلمه ها را در مای ۱۸ تا ۲۰ درجع سانتیگراد نگاه دارید و به طور منظم خیس و خشک بودن خاک را کنترل کنید. زیرا آبیاری به موقع به ویژه در مراحل اولیه تکثیر، در سرعت ریشه دهی بسیار موثر است.

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : دوشنبه هفتم آذر 1390 |


معرفی گیاه نخل شامادورا

کامه دور‌آ یا شامادورا
مشخصات: اسم علمی این گیاه Chamaedorea elegans ، از خانواده palmaceae می باشد . این جنس دارای گونه های چندی است که همگی به عنوان گیاهان آپارتمان استفاده می شوند. به طور کلی شیبیه درخت خرما هستند و اندازه های آنان گوناگون می باشند. کامه‌دورآ دارای یک ساقه است که در انتهای آن خوشه ای از برگ ها قرار می گیرند. گونه elegans ارتفاعی کم تر از یک متر دارد و دارای برگهای خمیده بسیار زیبایی است. برگچه های آن تقریبا مستطیلی شکل می باشد گل ها به صورت پیازچه هایی زرد رنگ کوچک بوده که بر روی دمگل های باریک قرار می گیرند.

مراقبت: کامه‌دو‌آ به نور متوسط، گرمای معمولی، خاک همیشه خیس، رطوبت نسبی بین ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را میتوان به میزان ۲ گرم در لیتر، هر هفته یک بار از فروردین تا مهر ماه مورد استفاده قرار داد.

خاک: خاک جنگل یعنی همان خاک هوموسی برای رشد گیاه کامه‌دورآ مناسب است.

ازدیاد: برای تکثیر این گیاه، باید بتوانید شرایط مناسبی را برای جوانه زدن بذرها، به وجود آورید. بذرها را در سینی بذر که حاوی کمپوست مخصوص قلمه و بذر با پایه پیت می باشد، بکارید و در دستگاه گرمازایی تکثیر، قراردهید یا اینکه دمای محیط را حدود ۲۱ درجه سانتیگراد و یا حتی بالاتر دما یعنی ۲۴ درجه سانتیگراد به طور ثابت نگاه دارید. به طور کلی درصد بذرهایی که جوانه می زنند نسبتا پایین است. بذرهای این گیاه را باید از اواسط بهار تا اوایل تابستان کاشته و در سایه روشن نگهداری نمود. بسیار مهم است که جوانه ها را به طور منظم کنترل کنید تا فساد قارچی به وجود نیامده باشد. زیرا ممکن است قسمتهای پایین ساقه توسط قارچها صدمه ببیند. زمانی که نشاءها به طول ۵ سانتیمتر رسیدند ، آنها را بیرون آورده و در گلدان دیگری بکارید و دقت کنید، آبیاری بیش از اندازه صورت نگیرد.

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : یکشنبه بیست و نهم آبان 1390 |


معرفی گیاه بطری شور

 

شیشه‌شور یا بطری شور یا کالیسمان
مشخصات: اسم علمی گیاه بطری شور Callistemon citrinus ، از خانواده Myrtaceae می باشد.این جنس دارای ۳۵ گونه همیشه سبز، به صورت درخت و درختچه است که به طور طبیعی در استرالیا و تانزانیا می رویند. اغلب گونه های این گیاه به علت زیبایی گلهای آن که به رنگ قرمز و برس مانند می باشند، کشت می شوند. ارتفاع گونه Citrinus به بیش از ۲ متر می رسد و گسترش آن در حدود ۱ تا ۵/۱ تر است . این درختچه دارای برگهای سبز متمایل به خاکستری بوده و شکل برگ ها ی آن به صورت خطی یا نیزه ای است. گلهای بسیار زیاد آن با پرچم طویل قرمز رنگ به صورت گلاذین سنبله ظاهر می شود که در انتها به دسته ای از برگها ختم میگردد. گلهای کالیستمون در اواخر بهار یا اوایل تابستان دیده می شوند. این گیاه را هنگام تابستان خارج از آپارتمان هم میتوان پرورش داد. اما در زمستان باید درگلخانه خنک نگاه داری شود.

مراقبت: این گیاه به نور متوسط تا زیاد، هوای خنک ، آبیاری متوسط، رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک کمی اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز بطری شور را می توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر هفته یکبار، از فروردین تا آبان ماه، مورد استفاده قرا داد.

خاک: مخلوطی از خاک برگ، کود دامی پوسیده، تورب و ماسه، خاک مطلوبی برای رشد ونمو گیاه بطری شور است.

ازدیاد: این گیاه را باید از اواخر بهار تا اوایل تابستان تکثیر نمود. ابتدا با یک چاقوی تیز، قلمه های انتهایی ساقه را به طول ۸ تا ۱۰ سانتیمتر از گیاه جدا کنید.البته می توانید، زمانی که جوانه ها خیلی بلند نشده اند، آنها را محکم با دست بگیرید و به سمت پایین خم کنید و آنرا همراه پاشنه یعنی قسمتی ازساقه اصلی که به جوانه متصل است، بشکنید و از آن برای قلمه زدن استفاده نمایید.

در هر دو روش ، قلمه ها باید بدون گل باشند. آنگاه انتهای قلمه ها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و درگلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر، حاوی کمپوست مخصوص بذرو قلمه ، بکارید و آنها راباکیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید. پس از دو ماه ، که ریشه دهی انجام شد، کیسه پلاستیکی رابردارید تا گیاه در محیط طبیعی رشد کند. بعد از سه تا چهار ماه گیاه رابه گلدانی با قطر دهانه ۱۳ تا ۱۸ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت منتقل کنید.




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : یکشنبه بیست و نهم آبان 1390 |


معرفی گل مشعلی

گل مشعلی یا گل شمعی یا گل میگو
مشخصات: اسم علمی گل میگو Beloperone guttata بوده و از خانوادهAcanthacee می باشد. بلوپرون گیاهی است بومی مکزیک .ارتفاع این گیاه ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر و گسترش آن ۲ تا ۳۵ سانتی متر است. دارای برگهای تخم مرغی شکل و سبز رنگ می باشد و گلاذین سنبله ای آن از گلهای کوچک و سفیدی تشکیل شده که از اویل بهار تا اواخر پاییز روی گیاه ظاهر می شود. گلها به وسیله براکتهای قهوه ای کمرنگ پوشیده شده اند. مجموع گلها و براکتهای بلوپرون شبیه میگو می باشد.

مراقبت: این گیاه به نور زیاد، گرمای معمولی، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای ۵۰ تا ۷۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد. هنگامی که گیاه بلوپرون شروع به گل دادن کرده باید درجه حرارت را کم کنید تا براکته‌ها بهتر رنگ بگیرند و دوام گلها هم بیشتر شود.

کود: کود مورد نیاز گل میگو را می توان به میزان ۳ گرم درلیتر، هرهفته یکبار، ازفروردین تا مهرماه، مورد استفاده قرار داد.

خاک: بهترین نوع خاک برای این گیاه، مخلوطی از خاک برگ ، تورب و خاک باغچه می باشد.

ازدیاد: گل میگو را میتوان با موفقیت، از طریق قلمه های انتهایی ساقه و یا قلمه های ساقه های ساقه‌ای، از اواسط بهار تا اوایل تابستان، تکثیر کرد. با استفاده از یک چاقوی تیز،قلمه های انتهایی ساقه را به اندازه ۵/۷ سانتیمتر و قلمه های ساقه ای را به اندازه تقریبی ۵ سانتیمتر جدا کنید. سپس انتهای آنها را در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و هر یک را در گلدان بکارید. اگر مایلید گیاه پر پشت و انبوهی داشته باشید قطر دهانه ۱۱ سانتیمتر حاوی کمپوست مخصوص بذر و قلمه ، بکارید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی بپوشانید و دمای محیط را زمان ریشه دهی که معمولا ۲ ماه طول می کشد، حدود ۲۰ تا ۲۱ درجه سانتیگراد نگاه دارید. قلمه های را در نور مناسب و کافی ولی دور از تابش مستقیم آفتاب قرا دهید زمانی که ریشه دهی آغاز شد، کیسه پلاستیکی را بردارید و تغذیه مصنوعی را شروع کنید.

عوارض و درمان: اگر برگهای گیاه بلوپرون بد شکل شد و حشرات ریز و مواد چسبناک روی برگها مشاهده کردید، به مدت چهار هفته با سم حشره کش گیاه را سمپاشی کنید. اگر برگهای گلدان به زردی گرایید، خاک باتلاقی شده است. آبیاری را کمتر کنید زهکش خاک را بررسی نمایید تا آب داخل گلدان باقی نماند. شاخه های دراز و منحرف این گیاه به ما میگوید هوا خیلی گرم است. پس گلدان را به محل خنک تری ببرید و شاخه‌ها را هرس نمایید. رنگ پریدگی براکته های گل تابستان کمبود نور و در زمستان گرمی هوا است. گلهای بلوپرون فقط یک هفته عمر دارند و ریزش آنها کاملا طبیعی است اما سیاه شدن براکته ها و فلسهای روی گل در اثر غبار پاشی روی گلها ایجاد می شود. رطوبت محیط گلدان را به وسیله آبی که در زیر گلدانی حاوی سنگریزه ریخته می شود تامین کنید.مواد براق کننده شیمیایی برگها را سیاه می کنند پس برای تمیزی فقط از غبار پاشی روی برگها انتقاد کنید در صورتی که در فصل تابستان برگها ریزش می کنند، یعنی گیاه تشنه است و اگر این علامت در زمستان دیده شد یعنی هوای محیط سرد است. رنگ پریدگی برگها هم با تغذیه مصنوعی ، هر سه هفته یکبار مرتفع می شود.

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : یکشنبه بیست و نهم آبان 1390 |


معرفی گیاه کروتن

کروتن یا کرچک هندی یا کدیاتم
مشخصات: اسم علمی کرچک هندی Codiaeum variegatum ، از خانواده Euphorbiaceae میباشد. این جنس دارای ۱۵ گونه مختلف از نوع درختچه های همیشه سبز است. گونه مورد نظر بومی مالزی می باشد. در گلدان ارتفاعآن به ۶۰ سانتی متر و گسترش آن به ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر می رسند. در خارج از گلدان ارتفاع این گیاه از ۳ متر تجاوز می کند. برگهای کروتون معمولا مخلوطی ازسبز، سفید ، زرد، قرمز، صورتی، سیاه و نارنجی می باشد. شکل برگها متنوع از خطی تا تخم مرغی است. کوچک هندی یا کروتون به رطوبت زیاد اتمسفر احتیاج دارد و اگر در منازل ، در نواحی خشک، رطوبت به اندازه کافی وجود نداشته باشد. برگها شروع به ریزش نموده و به مرور باعث از بین رفتن گیاه می شود. اسپری آب روی برگها مشکل را کاملا بر طرف نمی کند ولی تا اندازه ای در نگهداری آن موثر است. درجه حرارت مناسب کروتون در زمستان ۱۶ درجه سانتی گراد می باشد.

مراقبت: این گیاه به نور معمولی ، گرمای زیاد، خاک همیشه خیس، رطوبت هوای ۷۰ تا ۹۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد.

کود: می توان به میزان ۳ گرم در لیتر، هر دو هفته یک بار از فروردین تا شهریور ماه به کروتون، کود داد.

خاک: خاک جنگلی خاک مطلوب برای این گیاه می باشد.

ازدیاد: تجارت کنندگان گل وگیاه ، کروتون را در بسترهای گرم تکثیر می کنند. یعنی دمای خاک بستر رابین ۲۱ تا ۲۴ درجه سانتیگراد نگه می دارند. اواخر بهار و در طول تابستان، از طریق قلمه ها ی انتهایی ساقه به اندازه های ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر، می توان عمل تکثیر را انجام داد. کروتون اغلب به صورت به صورت تک ساقه ای رشد می کند، بنابراین باید اجازه دهید تا به اندازه کافی بزرگ شده و جوانه های فرعی تولید کند. قلمه های انتهایی ساقه را ازجوانه ای فرعی بگیرید و در پودر هورمون ریشه زایی فرو برده و درگلدانهایی به قطردهامنه ۹ تا ۱۱ سانتیمتر، حاوی کمپوست گلدانی بکارید. قلمه ها را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید و در دمای ۲۴ درجه سانتیگراد و نور مناسب نگاه دارید. خاک را همیشه مرطوب کنید. پس از دو ماه ریشه دهی کامل می شود.

عوارض و درمان: اگر برگهای این گیاه کمرنگ باشد به معنای این است که محیط تاریک آشپزخانه و گاز نفتی می تواند لکه‌ای قهوه ای روی برگها ایجاد کرده و باعث ریزش آنها شود. آبیاری بیش از حد نیز باعث پوسیدگی ساقه و ریزش برگها می گردد. اگر دیدید برگها درتمام اندام گیاه می ریزند، تغییرات شدید درجه حرارت در محیط داشته اید. سعی کنید درجه حرارت را ثابت کنید ریزش برگهای پایین بوته به دلیل هوای سرد و خشک است. تغذیه مصنوعی گیاه از به وجود آمدن برگهای جوان ریز و کم رشد جلوگیری می کند. دقت داشته باشید در آفتاب مستقیم، غبار پاشی انجام ندهید زیرا لکه های قهوه ای و سوخته روی برگ ایجاد می کند. برگهای منقبض شده کروتون نشانگر تشنگی و گرمای هوا می باشد. باید گلدان را به محل خنک تری ببرید و فورا آبیاری و غبار پاشی کنید زخمهای پنبه ای شکل در قاعده و سطح برگها را میتوان با سمپاشی توسط سموم حشره کش ، هر ۱۴ روز یکبار ، از بین می رود.

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : یکشنبه بیست و نهم آبان 1390 |


معرفی گیاه ختمی

ختمی چینی یا ختمی ژاپنی
مشخصات: اسم علمی این گیاه Hibiscus rosa-sinensis ، از خانواده Malvaceae می باشد. ختمی چینی ، بومی چین است و ارتفاع و گسترش آن به حدود ۵/۱ متر می رسد. این گونه دارای برگهای سبز تیره وتخم مرغی شکل، با لبه دندانه‌دار و یا لوبدار می‌باشد. گلهایی ختمی ازاواخر بهار تا اواخر تابستان ظاهر می گردد و طول عمر کمی دارد. رنگ گل های زرد، صورتی وقرمز است.

مراقبت: ختمی چینی به نور زیاد، گرمای معمولی تا زیاد، خاک همیشه خیس، رطوبت ۵۰تا ۷۰ درصد وخاک کمی اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز ختمی را می توان به میزان ۳ گرم در لیتر،هرهفته یکبار ، از اسفند تا شهریور ، مورد استفاده قرار داد.

خاک: مخلوطی از کود کاملا پوسیده حیوانی، ماسه وتورب برای این گیاه مناسب است.

ازدیاد: برای تکثیر، قلمه های انتهایی ساقه را که نشانه ای از گل دهی در آنها وجود ندارد، با یک چاقوی تیز، از گیاه مادری جدا کنید. همچنین می‌توانید، شاخه های فرعی را همراه پاشنه یعنی قسمتی از ساقه اصلی، به آرامی بردارید. قلمه باید به طول ۸ تا ۱۰ سانتی متر باشد. انتهای آن را در پودر هورمون ریشه زایی فرو ببرید و در گلدانی با قطر دهانه ۶ تا ۸ سانتی متر، حاوی کمپوست بذر و قلمه قرار دهید وبه طور منظم مه پاشی کنید و با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید . پس از ریشه دهی و رشد مجدد کیسه را بردارید ومه پاشی را متوقف کنید تا گیاه به طور طبیعی به رشد خود ادامه دهد. خاک را کمی مرطوب نگهدارید و کود مایع را برای تغذیه ختمی، مصرف نمائید. زمانیکه گیاه کاملا قوی شد، آن را به گلدانی با قطر دهانه ۱۱ تا ۱۳ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت منتقل کنید


+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : یکشنبه بیست و نهم آبان 1390 |


معرفی گیاه گل ساعتی (Passion-flower)

نام فارسی: گل ساعتی

نام علمی: Passiflora incarnataL.

نام انگلیسی: Passion-flower herb. mypop

نام فرانسوی: Herbe de passiflore

نام آلمانی: Passionsblumenkrut, Flischfarbige passionsblume

نام عربی: زهر الالام

تیره: Passifloraceae

 

passion

ریخت شناسی:

گل ساعتی گیاهی چند ساله و پایا است به ارتفاع 8 تا 9 متر که به صورت درختچه نیز دیده میشود. البته برخی از گونه های آن علفی و چند ساله می باشد. ساقه های آن دارای پیچکهایی است که به گیاهان کناری می پیچد و از این طریق بالا رونده است. برگهای آن متناوب و بزرگ به طول 6 تا 15 سانتی متر ، دمبرگدار و دارای پهنکی مرکب از سه لب عمیق با ظاهر برگچه مانند که سطح زیرین آنها کرکدار و کناره های آنها رگبرگهای شبکه ای مشاهده می شود. به طور کلی برگها دارای بریدگی های عمیقی هستند که آنها را به صورت برگهای مرکب یا چند برگچه در می آورد. گلهای این گیاه که زیبایی خاصی دارد ، درشت و منفرد است به قطر تقریبی 9 سانتیمتر که معطر است و منتهی به دمگل دراز میشود. در هر یک از گلها 3 براکته،5 کاسبرگ، 5 گلبرگ سفید رنگ، 5 پرچم یا بساک بزرگ و نارنجی دیده میشود. تخمدان کرکدار و سبز مایل به خاکستری بوده و زبر است و خامه گل دارای سه شاخه دراز است که در انتهای آنها کلاله های سرسان قرار دارد. از مشخصات دیگر گل اینست که در داخل جام آن ، تاجی از الیاف باریک سفید یا قرمز مایل به ارغوانی رنگ واقع در چند ردیف دیده می شود. میوه های گل ساعتی مسطح ، به رنگ مایل به سبز یا قهوه ای و با نقطه های گود و زیاد و دارای دانه های زرد مایل به قهوه ای است. به طور کلی میوه ها شبیه به گردو یا سیب کوچک است. که گوشت آن زرد رنگ و خوراکی است.

اندام دارویی:

ریشه و اندامهای هوایی

passion

ترکیبات شیمیایی:

گل ساعتی حاوی فلاونوئید ها تا 2.5 درصد است که شامل مشتقات گلیکوزیدی است مثل: ویتکسین1، ساپونارین، اورینتین، همواورینتین، شافتوزید، ایزو شافتوزید، ویسنین و ...

همچنین دارای مقادیر کمی از گلیکوزیدهای سیانوژنیک بویژه ژینوکاردین، مقادیر ناچیز از یک روغن فرار که حاوی ترکیباتی مانند لیمونن و اوکالیپتول و کومن و آلفا – پینن و ... است.

در این گیاه مقادیر بسیار ناچیز و متغیر از آلکالوئید های ایندول( کمتر از 0.01 تا 0.09 درصد) که بطور عمده شامل هارمان، هارمول، هارمالین، هارمین و هارمالول می باشد. البته بعضی از منابع به طور کلی وجود این آلکالوئید ها را در این گیاه رد میکنند.

حضور ترکیبات دیگری مانند مالتول و اتیل مالتول (مشتقات گاما – پیرول) ، پاسیکول (یک پلی استیلن) ، اسیدهای چرب ، اسید فرمیک، اسید بوتیریک، سیتوسترول، استیگماسترول، قند و صمغ نیز در این گیاه گزارش شده است.

همچنین طبق گزارشات در هر صد گرم گوشت خام و دانه واقع در داخل میوه مواد زیر وجود داردد.:

آب 75 گرم، پروتئین 2.2 گرم، چربی 0.7 گرم ، هیدراتهای کربن بیشتر قند و نشاسته 21 گرم، کلسیم 13 میلی گرم، فسفر 64 میلی گرم، آهن 1.6 گرم، پتاسیم 348 میلی گرم، ویتامین A 700 واحد بین المللی ، تیامین خیلی کم، رایبو فلاوین 0.13 میلی گرم، نیاسین 1.5 میلی گرم و ویتامین C 30 میلی گرم.

موارد استعمال:

گل ساعتی دارای اثر مسکن و آرامبخش بوده و در بیخوابی، اضطراب، دردهایی با منشا عصبی بویژه در کودکان ، اختلال در تنوس عضلانی، تاکی کاردی عصبی و آسم اسپاسمی مصرف میگردد. همچنین ریشه این گیاه اثرات ضد کرم برای معده را دارد.

خواص و کاربرد:

در برمه از ریشه گل ساعتی به مقدار کم برای کشتن کرم معده می خورند ولی مقدار زیاد آن سمی و خطر ناک است. در هند و چین میوه آن را میخورند ولی ریشه تازه اش را مخدر و سمی میدانند. تجربه شده است که خوردن جوشانده ریشه تازه آن یک سگ قوی را پس از 40 دقیقه هلاک کرده است. برگهای گیاه دارای اسید سیانیدریک است پس مقدار زیاد آن سمی است. از عصاره برگهای گل ساعتی به نسبت نصف در یک حلال تهیه شده باشد در حدود 50 قطره در روز به عنوان آرام کننده دردهای عصبی و رفع بی خوابی و ضعف اعصاب خورده می شود. در فیلیپین برگهای له شده آن را برای التیام بر روی زخم میگذارند. از تنتور الکلی یک پنجم آن ، یعنی یک واحد گیاه در 5 واحد الکل 65 درصد که به مدت 2 تا 3 روز خیس کرده باشند؛ مقدار 30 تا 50 قطره در روز تجویز می شود.همچنین گزارشات جدید حاکی از این است که این گیاه خواص سم زدایی دارد و در درمان اعتیاد می تواند کاربرد داشته باشد.

 

passion

مقدار مصرف:

0.25 تا 1 گرم از اندامهای هوایی خشک شده گیاه سه بار در روز مصرف میشود. مقدار مزبور به صورت انفوزیون تهیه و مورد استفاده نیز قرار میگیرد. فرمهای دیگر مصرف شامل استفاده عصاره مایع ( 1به 1 در الکل 45 درصد) به مقدار 0.5 تا 1 میلی لیتر سه بار در روز و تنتور (1 به 8 در الکل 45 درصد) به مقدار 0.5 تا 2 میلی لیتر و سه بار در روز می باشد.

در مورد التیام زخمها و بریدگی های ساده که مثلا در جریان کارهای باغبانی پیش می آید ممکن است به طور ساده چند برگ و گل گیاه را له کرده و پس از شستن و تمیز کردن محل زخم روی بریدگی گذارد، و باند پیچی کرد و به عنوان آرامبخش و برای رفع خستگی و ایجاد خواب عمیق و همچنین برای پیشگیری از حمله های قلبی یک قاشق مربا خوری برگهای خشک آن در یک پیمانه (200 گرم) آب جوش ریخته و 15 دقیقه می خیسانند. از این دمکرده یک پیمانه قبل از خواب برای رفع بی خوابی خورده شود و برای سایر موارد تا 3 پیمانه در روز باید خورده شود.

همچنین دمکرده حاصل از 2 گرم گیاه خشک تجویز شده است، دو تا سه فنجان از این جوشانده در روز مصرف شود بهتر است یک یا دو فنجان از آن قبل از خواب باشد. بیشینه مصرف روزانه 4 تا 8 گرم گیاه خشک است.در عصاره های حاصل از این گیاه بسیاری از فرآورده های مسکن و نیز تعدادی از ترکیبات تقویت کننده قلب یافت می شوند.

باقی متن در( ادامه مطلب)



ادامه مطلب


+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : شنبه هفتم آبان 1390 |


معرفی گیاه بادام زمینی

 

badam zamini

خصوصیات گیاه‌شناسی:

بادام زمینی گیاه بومی برزیل بوده و از آنجا به نقاط دیگر دنیا راه یافته است. آب و هوای گرم برای کشت این گیاه مناسب می‌باشد. بادام زمینی گیاهی است یکساله دارای ساقه‌ای راست که ارتفاع آن در حدود ۳۰ سانتیمتر می‌باشد. برگهای آن مرکب از دو زوج برگچه است گلهای آن دو نوع متفاوت به رنگ زرد می‌باشد که پس از تلقیح ، دم گل خم شده و به سطح خاک می‌رسد و سپس به تدریج در خاک فرو رفته و میوه در داخل خاک تشکیل می‌شود.

میوه بادام زمینی به طول تقریبی ۴ سانتیمتر است و دارای پوسته شکننده به رنگ خاکستری مایل به زرد می‌باشد. بر روی پوسته یک تا سه برجستگی مشاهده می‌شود که هر یک محل دانه‌ها را نشان می‌دهد. دانه بادام زمینی تقریبا مانند فندق به رنگ سفید مایل به زرد بوده ولی تخم مرغی شکل است. پوسته نازکی دانه را پوشانده که به رنگ قرمز قهوه‌ای است.

انواع بادام زمینی:
چهار گونه از بادامهای زمینی محبوبیت بیشتری دارند: اسپانیایی ، رونده ، ویرجینیا و والسینا. علاوه بر اینها انواع قرمز و سفید تنسی هم وجود دارند. گونه‌های خاصی از آنها را به سبب تفاوتهای طعم ، مقدار روغن ، اندازه و شکل کاربردهای خاصی دارند. در بسیاری از موارد مصرف ، انواع مختلف آنها قابل معارضه می‌باشند بیشتر بادامهای زمینی که با پوسته داد و ستد شده‌اند از نوع ویرجینیا و برخی از گونه‌های والنسیا هستند.

این گونه‌ها به علت اندازه درشت و ظاهر جذاب پوسته آنها انتخاب شده‌اند. از بادام زمینی اسپانیایی بیشتر در شیرینیهای بادام زمینی ، مغزهای شور و خمیر بادام زمینی استفاده می‌شود و بیشتر انواع رونده آن در تهیه خمیر بادام زمینی کاربرد دارند. گونه‌های مختلف این میوه بر حسب نوع رشد شاخه‌ها و طول آنها متمایز می‌شوند و برای هر نوع از بادام زمینی گونه‌های بسیار زیادی وجود دارد.

کشت:
گل Arachis fabaceae روی سطح زمین بوجود آمده و پس از پژمرده شدن ، ساقه آن رشد کرده به طرف پایین خم می‌شود و تخمدان را وارد خاک می‌کند. زمانی که دانه رسیده، رنگ بخش داخلی غلافها به نام پوشش دانه از سفید به قرمز مایل به قهوه‌ای تغییر می‌کند. هنگام برداشت محصول ، کل گیاه را که شامل بیشتر ریشه‌ها است از خاک جدا می‌گردد. رنگ غلافها ابتدا نارنجی رگه‌دار با گلهای شبیه نخود و گلبرگهای زرد رنگ است که بر روی خاک در خوشه‌های کناری رشد می‌کنند.

پس از خود گرده افشانی گیاه (بادامهای زمینی خود آمیزه‌های کامل هستند) گلهای آن کم‌رنگ می‌شوند. ساقه‌های موجود در پایه‌های تخمدانها که قلاب نامیده می‌شود به سرعت دراز شده و با چرخش به سمت پایین موجب نفوذ دانه‌ها به عمق چند اینچی خاک می‌گردد تا شرایط رشد کامل آنها فراهم شود. وظیفه غلافها جذب مواد غذایی است. این میوه دارای پوسته‌های چروک‌داری است که ما بین دو تا سه عدد دانه محصور شده‌اند. دانه رسیده این میوه همانند سایر دانه‌های نبشی از قبیل لوبیاست اما بر خلاف پوشش دانه‌های سخت نبشها ، دارای پوششی به ضخامت کاغذ بر روی دانه می‌باشد. بادام زمینی در نور و خاک کشاورزی شنی حاوی خاک رس ، شن و مواد گیاهی بهتر رشد می‌کنند.

آنها به پنج ماه هوای گرم و بارش سالانه ۲۰ تا ۴۰ اینچ یا آبیاری معادل این مقدار نیاز دارند. غلافها ۱۲۰ تا ۱۵۰ روز پس از کاشت دانه‌ها به رشد کامل می‌رسند. اگر محصول را خیلی زود برداشت کنند این غلافها رشد کامل نکرده‌اند، اگر آنها را خیلی دیر برداشت کنند این غلافها در ساقه پاره شده و در خاک باقی خواهند ماند. نگهداری نادرست بادام زمینی می‌تواند منجر به آلودگی آنها به Fungus Aspergillus Flavus که ماده سمی آفلاتوکسین آزاد می‌کند، می‌شود.

کاربردهای دیگر بادام زمینی:
از بادام زمینی‌های نا مرغوب یا انواعی که برای بازار خوراکیها مناسب نیستند در تولید روغن بادام زمینی و دانه و علوفه دامی استفاده می‌شود. بادام زمینی کاربردهای متعددی در صنعت دارد. رنگها ، لاک و الکل ، روغنهای روان کننده، چرم لباس ، جلادهنده‌های لوازم منزل ، حشره کشها و نیترو گلیسیرین از روغن بادام زمینی تهیه می‌شود. صابون از روغن صابونی شده ساخته می‌شود و بسیاری از لوازم آرایشی حاوی روغن بادام زمینی و مشتقات آن می‌باشند.

قسمت پروتینی این روغن در ساخت برخی از فیبرهای نساجی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از پوسته‌های بادام زمینی در تولید پلاستیک ، تخته دیواری ، ساینده‌ها و سوخت استفاده می‌گردد. همچنین از آنها در ساخت سلولز که در ابریشم مصنوعی و کاغذ بکار می‌رود و مواد لعاب‌دار مانند چسب استفاده می‌شود. قسمتهای فوقانی گیاه بادام زمینی در تهیه علوفه بکار می‌رود. باقیمانده کیک پروتینی حاصل از پردازش روغن ، به عنوان غذای حیوانات و به عنوان کود کاربرد دارد.

سازگاری:

 بادام زمینی گیاهی اس گرما دوست که به هوای گرم و آفتاب فراوان و یک فصل رشد بدون یخبندان ۲۰۰ روزه محتاج است . بادام زمینی نیاز فراوان به آب دارد و بخصوص از هنگام گرده افشانی تا دو هفته قبل از رسیدگی به کمبود رطوبت خاک حساس می گردد . بادام زمینی از نظر حاصلخیزی خاک بسیار کم توقع است و در خاکهای شنی فقیر با مادة آلی کم عملکردی کاملاً اقتصادی تولید می کند .

تناوب زراعی:

 در انتخاب تناوب زراعی بادام زمینی می بایستی به نکات زیر توجه داشت : ۱) بادام زمینی ممکن است در خاکهای فقیری کاشته شود که برای سایر محصولات مناسب نباشد . ۲) بادام زمینی مقدار زایدی از مواد غذایی خاک را می گیرد . زیرا بقایای گیاهی نیز از زمین خارج می گردد . بادام زمینی در بعضی از بیماریهای خاکزی مانند بوته میری باکتریایی با گیاهان تیرة گوجه فرنگی مشترک است .

مثالهایی از تناوب های بادام زمینی عبارتند از :‌

بادام زمینی ـ ذرت خوشه ای ـ پنبه ـ آیش

بادام زمینی ـ ( کود سبز ) ، پنبه ـ ذرت خوشه ای

کود شیمیایی:

 بطور کلی هر یک تن بادام زمینی ( نیام کامل ) با ۵/۱ تا ۲ تن علوفه همراه آن حدود ۶۰ تا ۷۵ کیلوگرم ازت ، ۱۰ تا ۱۵ کیلوگرم اکسید فسفر ، ۴۰۰ تا ۵۰ کیلوگرم اکسید پتاسیم و ۴۰ تا ۵۰ کیلوگرم اکسید کلسیم از خاک خارج می کند . چنانچه کود شیمیایی زیادی برای محصول قبل مصرف شده باشد به اضافه کردن کود به زمین بادام زمینی نیازی نیست .

تاریخ کاشت:

حداقل درجه حرارت خاک برای جوانه زدن بادام زمینی حدود ۱۰درجة سانتی گراد است . حساسیت به کم آبی و نیاز به آب در بادام زمینی از زمان تشکیل جوانه گلها تا نزدیک به دو هفته قبل از رسیدگی زیاد است

کنترل علفهای هرز:

 میتوان از علف کشهایی مانند امولسیون ۴۳ درصد آلاکلر(لاسو)به میزان ۴تا۵ لیتر یا امولسیون ۴۸ درصد یفلورالین به میزان ۱/۲ تا ۱/۸ لیتر در هکتار بصورت قبل از کاشت استفاده بعمل آورد . این علف کشها محصول را ۲تا ۳ ماه بعد از مصرف در برابر اکثر علفهای هرز محافظت میکند.

آفات و امراض:

 بعضی از آفات عمومی مثل زنجره باقلا ، کرم غوزه پنبه و پروانه کارادینا به بادام زمینی نیز خسارت وارد می سازد . بیماری لکه برگی بادام زمینی عامل بیماری قارچی است بنام Cercospora personata که روی بقایای گیاهی آلوده زمستان گذرانی نموده و اسپور آن توسط باد منتشر می گردد . پوسیدگی پایه تخمدان ، ریزش برگها و نیامها و یا کوچک ماندن نیامها از نتایج این بیماری می باشد . کنترل بیماری با استفاده از ارقام مقاوم ، تناوب حداقل سه ساله ، تقویت محصول و بالاخره استفاده از سموم قارچ کش مانند زینب و مانب امکان پذیر است .

برداشت:

زمان برداشت با آثار زردی خفیف برگها و بررسی نیامها مشخص می شود .در برداشت مکانیزه ابتدا قسمتهای هوائی را با علف زن ( موور ) قطع کرده و سپس با دستگاهی مشابه دستگاه برداشت سیب زمینی و در صورت عدم دسترسی به این دستگاه با دستگاه معمولی برداشت سیب زمینی بادامها را خارج کرده و بصورت ردیفی روی زمین قرار می دهند .

موارد استفاده:

دانه از نظر فسفر و ویتامینهای گروه B نیز غنی است . مقدار انرژی ، قابلیت هضم و کیفیت پروتئین دانه بسیار زیاد می باشد . یکی از مصارف مهم ارقام کم روغن بصورت آجیل است . کنجاله بادام زمینی را که ۴۰ تا ۵۰ درصد پروتئین پر کیفیت دارد بعنوان مکمل پروتئین در جیره دام بکار می برند . علوفه بادام زمینی حدود ۷ درصد

پروتئین دارد و برای تغذیه دام بسیار مطلوبست ولی کیفیت علوفه به روش خشک کردن و جمع آوری آن و بخصوص میزان برگ بستگی دارد .

 




+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : شنبه هفتم آبان 1390 |


معرفی گیاه ذرت

* مقدمه :

ذرت یکی از غلات گرمسیری و از خانواده گندمیان (گرامینه) است. ذرت نوعی گیاه علفی یک ساله است که با تئوسنت (Teosinte) و تریپساکوم (Tripsacum spp) خویشاوند است. تئوسنت نوعی علف هرز یک ساله است که از لحاظ خویشاوندی در مقایسه با تریپساکوم به ذرت نزدیک تر می باشد. گیاه شناسان اعتقاد دارند که ذرت، در نتیجه ی دو رگ گیری بین یک گیاه نا شناخته از خانواده ی گندمیان و تئوسنت به وجود آمده است.
گیاه ذرت، تنها غله ایست که در کشور مکزیک و گواتمالا تکامل یافته است. ذرت پرمحصول ترین غله دنیا به حساب می آید و از لحاظ مقدار تولید، پس از گندم و برنج قرار می گیرد. امروزه ذرت در تغذیه بسیاری از مردمان دنیا نقش اساسی دارد.

 

* مشخصات گیاه شناسی:
ذرت گیاه تک لپه ای ساقه بلندی است. برگ های آن به طور متناوب و به صورت افتاده در دو طرف ساقه قرار گرفته اند. زاویه بین برگ و ساقه، 90 درجه می باشد.
در اوایل رشد گیاه، بعضی از یاخته های موجود در بخش بالایی ساقه اصلی ذرت از شاخه های فرعی متمایز می شود. در انتهای این شاخه ها، عضوی به نام بلال به وجود می آید که در واقع، گل ماده گیاه ذرت است. این شاخه ها، میان گره های بسیار کوتاهی دارند که از این گره ها، برگ های تغییر شکل یافته ای به وجود می آید که ه
مدیگر و بلال را می پوشانند. بیرونی ترین این برگ ها، برگی است کامل که غلاف، زبانک، گوشواره و پهنک دارد. اما برگ های زیرین غیر کاملند.
موقعی که ارتفاع ساقه ذرت به 80 تا 120 سانتی متر رسید، کلاله های ابریشم مانند یا کاکل ذرت به تعداد دانه های ذرت موجود در بلال، نمایان می شوند.


. کشورهای عمده تولید کننده ی ذرت عبارتند از: ایالات متحده آمریکا، اروپای شرقی (به ویژه یوگسلاوی و رومانی)، روسیه، ایتالیا، جلگه های شمالی چین، شمال شرقی آرژانتین، جنوب شرق برزیل و آفریقای جنوبی. ایالات متحده آمریکا و آرژانتین بزرگترین کشورهای صادرکننده و ژاپن و اروپای غربی، بزرگترین واردکنندگان این غله به حساب می آیند.
در ایران ذرت معمولاً در گرگان و گنبد، خوزستان، کرمانشاه، خراسان، گیلان و مازندران تولید می گردد.


* تاریخچه :


بررسی های باستان شناسی و فسیل شناسی گیاهی نشان می دهد که ذرت پیوسته به صورت یک گیاه زراعی عمده تقریباً از 5000 سال پیش در مکزیک و گواتمالا کشت می شده است و بومی این نواحی است.
کریستف کلمب، یک سال پس از ورود به قاره آمریکا، در سال 1493م بذر ذرت را با خود به اسپانیا برد. این گیاه به دلیل بالا بودن عمل کردش از آنجا به پرتقال و سپس به دیگر کشورهای اروپایی برده شد. از آنجا هم این گیاه به قاره آفریقا و تعدادی از کشورهای آسیایی از جمله هند و ژاپن راه یافت.

 
* انواع ذرت :


ذرت نژادهای متعددی دارد که این ویژگی ها بر اساس ویژگی های بافت آندوسپرم دانه طبقه بندی می شوند:

. ذرت Pop: نوعی ذرت است که احتمالاً بر اثر موتاسیون به وجود آمده است. پریکارپ (خارجی ترین لایه دانه) آن نازک است که این صفت برای تولید ذرت شیرین با پوست لطیف مناسب است. در این نوع ذرت، لایه ی ضخیمی از آندوسپرم سخت، آندوسپرم نشاسته ای را در بر گرفته است. دانه های نشاسته ی آندوسپرم این نوع ذرت نسبت به انواع دیگر، رطوبت بیشتری دارند که در موقع حرارت دادن، منبسط شده و تبدیل به بخار می شوند. بخار آب حاصل شده درون دانه نمی تواند به راحتی از لایه ی بیرونی سخت آندوسپرم خارج شود. به ناچار فشار زیادی به این لایه وارد می آورد و دانه را منفجر نموده و دانه پف می کند.
این ذرت معمولاً برای تهیه ی پاپ کورن یا ذرت بو داده مورد استفاده قرار می گیرد. بهترین میزان رطوبت دانه برای حداکثر پف کردن، 14 درصد می باشد.

. ذرت سخت: تمام آندوسپرم این نوع ذرت که در مرکز دانه می باشد، با لایه ی سختی از آندوسپرم پوشیده شده است. دانه های رسیده این نوع ذرت، گرد، صاف و کهربایی هستند. دوره ی رشد آنها هم 80 تا 100 روز است. بلال های به دست آمده باریک بوده و تقریباً 8 ردیف دانه دارد.

. ذرت دندان اسبی: این نوع ذرت دارای مخلوطی از نشاسته ی نرم و سخت می باشد. آن قسمت آندوسپرم که دارای نشاسته سخت است، پروتئین بیشتری دارد. این نوع ذرت معمولاً در نواحی ذرت خیز ایالات متحده آمریکا به عمل می آید. بلال ذرت دندان اسبی نسبتاً بزرگ بوده و 16 تا 30 ردیف دانه دارد. از خصوصیات ظاهری دانه آن، می توان به وجود نقطه ای فرو رفته در طرف تاج دانه اشاره نمود که به دلیل خشک شدن آندوسپرم نشاسته ای به وجود می آید.
. ذرت نرم یا آردی: بخش عمده آندوسپرم این نوع ذرت، نشاسته است. تنها لایه نازکی از آندوسپرم سخت این نشاسته را در بر می گیرد. دانه های آن بر خلاف نوع دندان اسبی فرو رفتگی ندارد. این ذرت تنها به دلیل این که به رنگ های مختلف یافت می شود، برای تزئین غذاها از آن استفاده می شود. همچنین چون آندوسپرم آن نرم است، می توان به همان شکل و بدون خرد و له کردن آن، در تغذیه دام به کار برده شود.

. ذرت شیرین: آندوسپرم این نوع ذرت شیرین، قندی و براق بوده و بر خلاف آندوسپرم ذرت های دیگر، حالت نشاسته ای ندارد. پریکارپ آن نازک بوده که در زمان رسیدن دانه، مواد قندی آن به نشاسته و سپس به دکسترین تبدیل می شود. ذرت شیرین انواع مختلفی دارد که به صورت تازه، کنسرو شده و منجمد مورد مصرف قرار می گیرد.
. ذرت مومی: آندوسپرم ذرت مومی ظاهراً به شکل موم می باشد. بر خلاف ذرت های دیگر که نشاسته آندوسپرم آنها 71 تا 72 درصد آمیلوپکتین و 28 تا 29 درصد آمیلوز دارد، آندوسپرم ذرت مومی تماماً از آمیلوپکتین تشکیل شده که حالت چسبنده ای دارد و نرم هم هست. ذرت مومی جدا از مصرف خوراکی، در صنایع چسب سازی هم استفاده می شود.

 

 

 

* شرایط لازم برای رشد گیاه:

. دما
ذرت با وجود آن که یک گیاه گرمسیری است، نمی تواند آب و هوای بسیار گرم را تحمل کند. مناسب ترین محیط برای کشت آن، ناحیه ایست که دمای آن دست کم به مدت 3 تا 4 ماه متوالی، 21 تا 32 درجه سانتی گراد باشد. در صورتی که دمای اواسط تابستان ناحیه کشت ذرت، کمتر از 18 درجه سانتی گراد باشد یا میانگین دمای تابستان کمتر از 13 درجه باشد، میزان رشد گیاه کاهش یافته و در صورت طولانی شدن کاهش دما، کشت ذرت غیر ممکن خواهد بود.

. آب
معمولاً در مراحل گسترش برگ ها، گرده افشانی و تشکیل دانه که اغلب در ماه های گرم تابستان صورت می پذیرد، گیاه ذرت به آب زیادی نیاز دارد. تعداد دفعات آبیاری تحت تأثیر خاک، آب و هوا و... قرار دارد که بین 2 تا 15 بار متغیر است. زراعت ذرت در مناطقی که بارندگی سالیانه 250 تا 2500 میلیمتر دارند به صورت دیم هم امکان پذیر می باشد.

. خاک
میزان عملکرد ذرت در خاک های عمیق، حاصلخیز و زهکش دار با بافت متوسط بیشتر است. ذرت نسبت به کمبود اکسیژن که ناشی از رطوبت یا وجود لایه های فشرده زیرزمینی می باشد، بسیار حساس است. همچنین ذرت قادر است در خاک هایی با پ.هاش 5/5 تا 8 هم رشد نماید. البته پ.هاش مناسب برای آن 6 می باشد. پ.هاش کمتر از 6 معمولاً میزان جذب کلسیم را در گیاه کاهش می دهد.

 .زمان کاشت ذرت
بهترین زمان برای کاشت ذرت، زمانی است که دمای خاک در عمق 7 تا 8 سانتی متری به مدت 3 تا 4 روز متوالی در فصل بهار، تقریباً 13 درجه سانتی گراد باشد. اگر کشاورز قادر نیست که دمای خاک را اندازه گیری نماید، می تواند از میانگین دمای هوا در ساعت 7 صبح و 12 ظهر استفاده کند.

. کود
کود شیمیایی، به ویژه کودهایی که دارای نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و گوگرد و همچنین، منگنز، آهن، روی و مولیبدن باشند برای بالا بردن سطح تولید ذرت بسیار ضروری هستند. مناسب ترین زمان برای استفاده از کود، در بهار و قبل از بذرکاری یا هم زمان با آن است. بهترین روش برای ریختن کود، به فاصله 5 سانتی از بذر و به عمق 3 تا 5 سانتی متری از بذر می باشد.
استفاده از کودهای نیتروژن دار در افزایش میزان پروتئین دانه ذرت، تأثیر دارد. البته مصرف بیش از حد این نوع کود می تواند سبب دیر رسی، نازک و دراز شدن فوق العاده ی ساقه گیاه و همچنین مصرف زیاد آب توسط گیاه شود. اوره، آمونیوم نیترات، آمونیوم سولفات و آمونویم فسفات، از منابع مختلف کود های نیتروژن دار هستند. از مجموع کل نیتروژن جذب شده توسط گیاه، 50 درصد آن در دانه ذخیره می شود. کمبود نیتروژن با کوچکی و ضعیف بودن بوته ها و زردی برگ ها همراه است.
کمبود کودهای فسفردار، زمان تولید کلاله های ابریشم مانند و همچنین رسیدن محصول را به تأخیر می اندازند. به علاوه، کمبود این کودها می تواند باعث بنفش رنگ شدن برگ ها و ساقه های جوان گیاه شود و یا سبب شود که اندازه ی دانه های ذرت روی بلال یک نواخت نباشد.
در کشت ذرت، بر خلاف دیگر غلات از کود دامی هم استفاده می کنند. البته ذرت تمام عناصر غذایی موجود در کودهای دامی را مصرف نمی کند.

 *آفات و بیماری های ذرت


از بیماری های مهم گیاه ذرت، سیاهک معمولی ذرت و سیاهک خوشه یا بلال ذرت می باشد. عامل این دو بیماری به ترتیب،
U.maydis و Sphacelotheca reiliana می باشند. بیماری سیاهک معمولی، برگ ها و ساقه ها را آلوده نموده و سیاهک بلال ذرت، گل ماده یا بلال را آلوده نموده و توده ای از اسپورهای قارچ را جانشین بافت های سالم گیاه می کند.
بیماری های عمده برگ ذرت عبارتند از: زنگ برگ و پژمردگی باکتریایی. پوسیدگی دانه، خوشه، ریشه و ساقه هم از بیماری های قارچی هستند که به ندرت دیده می شوند. ضدعفونی نمودن بذر ذرت با تیزام، ارتوساید و ارازان در کنترل این بیماری مفیدند.

 

 

 

* برداشت محصول

 

برای برداشت محصول، رطوبت دانه باید بین 20 تا 25 درصد باشد. اگر قرار باشد که محصول برداشت شده را مورد مصرف دام قرار دهند، ذرت را می توان با رطوبت 25 تا 28 درصد هم برداشت کرد. امروزه برداشت بلال را با دستگاه های بلال چین و همچنین جدا نمودن دانه های ذرت را از بلال، با دستگاه دانه کن انجام می دهند. دستگاه بلال چین، بلال ها را از بوته می چیند و غلاف های آن را جدا می کند. دستگاه دانه کن هم دانه های ذرت را از بلال جدا می نماید

 

برای انبار کردن دانه های بلال، باید رطوبت آنها را به 17 درصد رساند. دمای انبار نباید بیش از 10 درجه سانتی گراد باشد. البته دانه های با رطوبت بیش از 17 درصد را می توان در دماهای بالاتر هم نگهداری نمود.

 

*  موارد استفاده از ذرت

 

دانه ذرت به رنگ سفید، زرد یا مخلوطی از این دو یافت می شود. خوراک هایی که با ذرت سفید تهیه می شوند، معمولاً مرغوب ترند.

 

دانه ذرت دارای سه بخش آندوسپرم، گیاهک و پریکارپ است. بخش آندوسپرم عمدتاً از نشاسته (آمیلوز 78 درصد و آمیلوپکتین 22 درصد) تشکیل شده که علاوه بر مصارف غذایی برای مقاصد دیگر هم استفاده می شود.

 

پروتئین موجود در دانه به عوامل مختلفی از جمله محیط، نوع گیاه و شرایط کشت و زراعت بستگی دارد و بین 8 تا 15 درصد متغیر است. پروتئین عمده ذرت زئین می باشد که دارای اسید آمینه تریپتوفان و لیسین است که نقش مهمی در تغذیه انسان ایفا می کنند. پروتئین ذرت گلوتن نداشته و نمی تواند حالت چسبنده به وجود آورد. بنابراین، نان حاصل از آن از خمیری تهیه می شود که ورنیامده است. میزان روغن دانه ذرت، 4 درصد بوده که بیشتر در گیاهک قرار دارد.

 

از گیاه ذرت استفاده های مختلفی می کنند. در تهیه ی غذاهای مخصوص صبحانه، ذرت کنسرو شده و منجمد (معمولاً ذرت شیرین)، شیره ذرت، روغن، سس مایونز، مارگارین و همچنین در ساخت لوازم آرایشی بهداشتی از ذرت استفاده می نمایند. در کشورهای پیشرفته، بخش عمده ذرت تولیدی به عنوان خوراک دام مورد مصرف قرار می گیرد. از آسیاب نمودن دانه ذرت، آرد ذرت تهیه می کنند که خود در تهیه ی غذاهای مختلف به کار می رود.

 

از ساقه و برگ های ذرت در صنایع کاغذ و مقوا سازی و همچنین تولید کاغذ دیواری استفاده می کنند. از آرد ذرت در تولید چسب، صابون و از نشاسته ی آن در صنایع رنگرزی، دارو سازی، مرکب سازی و پلاستیک سازی و همچنین تولید کاغذ روغنی و انواع کف پوش استفاده می نمایند.

 

مشخصات شیمیایی در ادامه مطلب



ادامه مطلب


+ | نويسنده : محسن آبشناس تاريخ : شنبه هفتم آبان 1390 |


آخرين مطالب

=(دیدکلی نسبت به گیاهشناسی)=
جدول نمایش تصاویر برخی از گیاهان زینتی
. آموزش صحیح هرس کردن درخت .
معرفی ارکیده
معرفی آزالیا یا خرزهره هندی
معرفی پلاتیسریوم یا سرخس شاخ گوزنی
معرفی گل حنا یا گل سولماز
معرفی گیاه پاپیتال ، عشقه یا داردوست
معرفی گیاه بنت قنسول
معرفی گیاه مرجان یا (نوعی) فرفیون یا (نوعی) شیرسگ
معرفی گیاه اشوریا یا گل ساق عروس
معرفی گیاه نخل مرداب
معرفی گیاه کلرودندرون یا معین التجار
معرفی گیاه خورشیدی
سلولهاي و كيسه هاي ترشحي
معرفی گیاه نخل شامادورا
معرفی گیاه بطری شور
معرفی گل مشعلی
معرفی گیاه کروتن
معرفی گیاه ختمی

منوي اصلي

صفحه نخست
آرشيو مطالب
ايميل مدير
mohsen.abshenas@yahoo.com
برای تغییر زبان وبلاگ کلیک کنید Arabic English 

موضوعات وب

معرفی برخی گیاهان ومقالات مرتبط
مباحث گیاهشناسی
نمایش تصاویر گیاهان باموضوع مختلف

آرشيو ماهانه

هفته سوم دی 1390
هفته چهارم آذر 1390
هفته اوّل آذر 1390
هفته چهارم آبان 1390
هفته اوّل آبان 1390